Forum: De schoonmoeder

Samen weet je meer alleen, dat gaat ook op voor de Cybermonnik. In de ‘Cybermonnik nieuwe stijl’ boren we daarom ook het inzicht en de wijsheid van jou, de lezer aan. Maurice Kengtel doet steeds een korte voorzet, vervolgens krijg jij, gewaardeerde lezer het podium. Wat zou jij doen in onderstaande situatie?

 

Vanaf het begin van mijn relatie met mijn man, heb ik een slecht contact met zijn moeder. Ze heeft mij bij de eerste ontmoeting meerdere keren beledigd en het klikt gewoon niet, we ergeren ons aan elkaar.
Nu hebben mijn man en ik een dochter van bijna twee jaar, en oma is nog maar drie keer langs geweest, mede door het slechte contact met mij. Ik sta open voor contact met haar kleindochter, maar heb besloten schoonmoeder niet meer te willen zien. Hoewel dit denk ik onmogelijk is en ook niet de juiste oplossing, vraag ik mij af hoe met haar om te gaan.
Ik weet niet hoe door deze ergernissen en irritaties heen normaal contact te hebben met zijn moeder. Zij werkt ook niet echt mee, hoe kan ik mijzelf beschermen en wijs met dit probleem omgaan?
J.

 

Het antwoord van cybermonnik Maurice Knegtel 

De bovenstaande vraag formuleert een zeer herkenbaar probleem. Hoe ga je om met iemand, waarmee je moeilijk om kunt gaan, terwijl je dat gegeven de situatie wel moet? Je komt dit probleem tegen binnen families, maar ook op je werkplek. Hoe ga je hiermee om?
 
Je kunt wellicht enige ontspanning vinden in je relatie met je schoonmoeder door eens in haar schoenen te gaan staan en zowel de problematiek, als jezelf te ervaren vanuit haar gezichtspunt. Hiertoe zou je je schoonmoeder in een gecontroleerde situatie, bijvoorbeeld in meditatie, of tijdens een therapeutische sessie, moeten worden. Boeddhistische gezien is dat niet zo vreemd. Mijn schoonmoeder is immers niet van mijn leven gescheiden. Ze verschijnt in mijn aanwezigheid. Ik ben mijn schoonmoeder. Ik heb alleen een probleem met bepaalde kwaliteiten die ook in mijn leven zijn gegeven en die zij op een uitgesproken wijze belichaamt. Wanneer ik in staat ben om binnen een gecontroleerde situatie, zowel het probleem, als mijzelf te zien met de ogen van de ander, EN wanneer ik in staat ben de kwaliteiten van die ander, die ook mijn kwaliteiten zijn, voor mezelf te erkennen en toe te eigenen, dan sta ik met meer ruimte, ontspanning en openheid in relatie tot de ander.
 
Nu lukt dit misschien in een gecontroleerde situatie zoals meditatie, maar zodra ik weer met die ander in een ruimte ben, word ik beheerst door mijn patronen. Soms zijn deze zo sterk en liggen ze zo diep, dat het mij maar niet lukt om mijn innerlijke ruimte open te houden. Dat is het tijd voor een meer pragmatische aanpak van het probleem.
 
Ik kan met mezelf afspreken een strikt bepaalde hoeveelheid tijd met mijn schoonmoeder door te brengen. Een uur. Twee uur. Misschien zelf een dagdeel. Een hoeveelheid tijd die ik kan hanteren. En laat ik mezelf in die spanne tijds steeds eraan blijven herinneren, dat het mijn eigen patronen zijn die mijn ruimte vullen en mijn weerstand voeden. Soms kan ik mijn patronen niet ombuigen en dan zal ik zelf moeten buigen, en omwille van de situatie een streng door de tijd bepaald staakt-het-vuren moeten waarborgen.

Zelf een levensvraag voor de cybermonnik? Stel 'm dan hier. 

En nu is het de beurt aan jou, gewaardeerde lezer. Wat zou jij doen?

(scroll even door om te reageren)